Zostań członkiem Towarzystwa DuoDopa

Leczenie zaawansowanej choroby Parkinsona — rekomendacje Polskiego Towarzystwa Choroby Parkinsona i Innych Zaburzeń Ruchowych

Autor: Andrzej Bogucki, Jarosław Sławek, Magdalena Boczarska-Jedynak, Agata Gajos, Grzegorz Opala, Monika Rudzińska, Andrzej Szczudlik
03 lutego 2017

Streszczenie

W zaawansowanej chorobie Parkinsona dochodzi do nasilenia jej głównych objawów ruchowych (sztywność, drżenie spoczynkowe, sztywność i zaburzenia odruchów postawnych) i występują fluktuacje ruchowe oraz dyskinezy. Objawy te nie poddają się skutecznej kontroli lekami dopaminergicznymi i innymi, stosowanymi w postaci preparatów doustnych lub systemu transdermalnego. W takich przypadkach stosuje się głęboką stymulację mózgu (DBS, deep brain stimulation) jądra niskowzgórzowego lub części wewnętrznej gałki bladej, a także podskórne wlewy apomorfiny i dojelitowe wlewy lewodopy. Skuteczność DBS i obu terapii infuzyjnych jest podobna, natomiast różnią się one między sobą profilem działań niepożądanych i przeciwwskazaniami do ich stosowania. Wszystkie te elementy powinny być brane pod uwagę przy wyborze sposobu leczenia. Leczenie z zastosowaniem DBS i terapii infuzyjnych wymaga zapewnienia choremu stałej opieki ze strony wielospecjalistycznego zespołu i powinno być prowadzone w ośrodkach referencyjnych dla pacjentów z chorobą Parkinsona.

Polski Przegląd Neurologiczny 2014; 10 (1): 15–22

OTWÓRZ CAŁY ARTYKUŁ

 Leczenie zaawansowanej choroby [296,42 kB]